Γράφει ο Κωνσταντίνος Χ. Γώγος, Δικηγόρος Αθηνών

Πρόσφατα επανήλθε στο δημόσιο διάλογο η συζήτηση για διεύρυνση 2-3 ώρες του ωραρίου των δικαστηρίων, ειδικά στα ποινικά δικαστήρια, όπως αναφέρθηκε, προκειμένου να αποσυμφορήσει τα πινάκια και να επιταχυνθεί η απόδοση της Δικαιοσύνης.

Ας περιγράψουμε καταρχήν την παρούσα κατάσταση όπως την βιώνουμε όλοι σε ένα Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων της Αθήνας. Το πινάκιο κατά την ημερήσια συνεδρίαση είναι «φορτωμένο» με περίπου 20 – 25 υποθέσεις. Ο ορισμός των δικασίμων σαφώς και δε γίνεται σε συνεννόηση με τους δικηγόρους με αποτέλεσμα να υπάρχουν αιτήματα να υπαχθούν κάποιες υποθέσεις στη διακοπή, καθώς ουδείς μπορεί να βρίσκεται σε δυο δικαστήρια ταυτόχρονα. Συνήθως και ενώ είναι δεδομένο ότι ο δικηγόρος που αιτείται την διακοπή δε θα προλάβει να επιστρέψει για την εκδίκαση της αυτής υπόθεσης, εντούτοις οι υποθέσεις κρατούνται «για να δούμε».

Παράλληλα, ένα Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων είναι σχεδόν απίθανο να δικάσει πάνω από πέντε υποθέσεις αν όχι μόνο μία όπως συνηθίζετε. Εδώ να υπενθυμίσουμε τη διακοπή της συνεδρίασης στις 12, χωρίς να προσδιορίζετε σχεδόν ποτέ, πόσο θα κρατήσει.

Έτσι καταλήγουμε στο σημερινό αποτέλεσμα διάδικοι, μάρτυρες αλλά κυρίως οι Δικηγόροι να βρίσκονται καθηλωμένοι από τις 9 έως τις 3 αναμένοντας και με την ελπίδα να δικάσουν. Αυτό μπορεί να συνεχισθεί και δεύτερη μέρα στη μετά τη διακοπή συνεδρίαση, όπου πολλές φορές παρατηρούμε το δικαστήριο να μην «απελευθερώνει» τις υπόλοιπες υποθέσεις διά αναβολής παρά το γεγονός ότι κάποιες φορές είναι ξεκάθαρο ότι μία δίκη είναι απίθανο να ολοκληρωθεί σε δύο συνεδριάσεις (πχ εγκληματική οργάνωση με 35 κατηγορούμενους κτλ).

Πρακτικά επομένως είναι ξεκάθαρο ότι αυτό το σύστημα δε λειτουργεί. Είναι αντιπαραγωγικό τόσο για το δικαστικό όσο όμως κυρίως για το δικηγορικό σώμα.

Η πρόταση επομένως για διεύρυνση του ωραρίου 2-3 ωρίτσες εφαρμοζόμενη στο ανωτέρω περιγραφόμενο σημερινό πλαίσιο θα έχει μία και μόνον πρακτική συνέπεια, την πρόσθετη ταλαιπωρία του δικηγορικού σώματος που θα καταλήγει να πρέπει να κλείσει τα δικηγορικά του γραφεία απλώς αναμένοντας και χάνοντας πολύτιμες εργατοώρες.

Από την άλλη πλευρά έχει διατυπωθεί κατά το παρελθόν η άποψη για κλιμακωτό ωράριο με διάφορες παραλλαγές του. Πρακτικά τα πινάκια θα πρέπει μέσα στην ίδια ημέρα να δικάζονται σε συγκεκριμένες ώρες. Δηλαδή, το πινάκιο 1 έως 3 θα δικάζεται 9 με 11 η ώρα, το πινάκιο 4 έως 7 θα δικάζεται 11 με 13 κοκ. Έτσι αν υπόθεση μου αφορά στο πινάκιο 2 και η υπόθεση του πινακίου 1 ξεπεράσει τις 11 η ώρα, η υπόθεση μου de facto μεταφέρεται στην μετά τη διακοπή συνεδρίαση. Η μετά τη διακοπή δικάσιμος προφανώς θα πρέπει να έχει από πριν ανακοινωθεί. Στη μετά τη διακοπή δικάσιμο θα εφαρμόζεται το ίδιο πινάκιο με το ίδιο σύστημα και αν το δίωρο έχει παρέλθει οι υποθέσεις αναβάλλονται αορίστως. Έτσι πρακτικά κανείς δε θα χρειάζεται να παραμένει στα δικαστήρια για πάνω από δύο ώρες αναμένοντας και ελπίζοντας, εκτός από αυτούς που πράγματι η υπόθεσή τους δικάζεται.

Αυτή σαφώς και είναι μία πρόταση, σίγουρα υπάρχουν και πολλές άλλες. Το ζήτημα είναι να υπάρχει κοινός παρονομαστής στις προτάσεις, ήτοι το αυτονόητο της εκδίκασης των υποθέσεων.

 

Πηγή: dikastiko.gr