*Του Κωνσταντίνου Χ. Γώγου

Δικηγόρος Αθηνών

Προσφάτως ανακοινώθηκαν οι πίνακες των υποψηφίων του νέου εισαγωγικού διαγωνισμού για την Εθνική Σχολή Δικαστών.

Έκπληξη ωστόσο προκάλεσε η διαφορά ανάμεσα στον αριθμό των εισακτέων και των αριθμό των υποψηφίων. Συγκεκριμένα, θα αναμετρηθούν στον διαγωνισμό 1.109 υποψήφιοι για μόλις 120 θέσεις.
Δεν είναι η πρώτη φορά βέβαια που οι υποψήφιοι είναι περισσότεροι από τις θέσεις που διατίθενται. Αντιθέτως, αυτό αποτελεί πια μία σταθερή και σχεδόν παγιωμένη κατάσταση τα τελευταία χρόνια και ειδικά στα χρόνια της οικονομικοκοινωνικής κρίσης.

Ωστόσο, αυτή η κατάσταση θα πρέπει να μας προβληματίσει καθώς υποδηλώνει μία παθογένεια στο δικηγορικό σώμα καθώς οι απόφοιτοι νομικών σχολών γυρίζουν την πλάτη στο ελεύθερο επάγγελμα.
Και πως θα μπορούσε να ισχύει το αντίθετο αφού το δικηγορικό σώμα μαστίζεται αφενός από τη φορολογία αφετέρου αφού σχεδόν κάθε νομοσχέδιο που ψηφίζεται αφαιρεί και ένα κομμάτι δικηγορικής ύλης.

Αναρωτιέται κανείς δε εύλογα για ποιο λόγο συμβαίνουν όλα αυτά. Καθώς για άλλους επιστημονικούς κλάδους βλέπουμε συνεχώς νομοθετικές βελτιώσεις προκειμένου να επιβιώσουν. Στους λογιστές δόθηκαν όλες οι δουλειές που χρειάζονται πλέον κωδικούς taxis ακόμα και αν δεν είναι λογιστική δουλειά, στους Συμβολαιογράφους δόθηκαν οι εταιρείες, τα συναινετικά διαζύγια και τα πληρεξούσια των αλλοδαπών, στους μηχανικούς δόθηκε ανάσα με τα υποχρεωτικά πια ενεργειακά κλπ.

Δεν ξέρω γιατί επιλέγει αυτή τη στάση η νομοθετική εξουσία πολλά χρόνια τώρα, σε κάθε περίπτωση ωστόσο πρέπει να μπει ένα φρένο.

Από την άλλη πλευρά όμως κρίσιμο είναι και το κριτήριο με το οποίο κάποιος επιλέγει να γίνει δικαστής. Καθώς δικαστής δε πρέπει να γίνεσαι για βιοποριστικούς και μόνο λόγους αλλά είναι ένας θεσμός, ένας πυλώνας του δημοκρατικού μας πολιτεύματος και θα πρέπει όποιος επιλέξει τη θέση να το κάνει με σύνεση και συναίσθηση του ρόλου που πρέπει να παίξει.

Σε κάθε περίπτωση η παρούσα κατάσταση υποδηλώνει παθογένεια, αφενός για το δικηγορικό σώμα που δε μπορεί να συντηρήσει οικονομικά τα μέλη του, από την άλλη για το δικαστικό σώμα που για πολλούς αποτελεί εναλλακτική βιοπορισμού και όχι συνειδητή επιλογή.

 

Πηγή: dikastiko.gr