Γράφει ο Κωνσταντίνος Χ. Γώγος*

Η εποχή της ψηφιακής διακυβέρνησης είναι μία συζήτηση δεκαετιών στην οποία ως χώρα χάσαμε χρόνο. Όχι μόνο αργήσαμε να ξεκινήσουμε αλλά και όποια δειλά βήματα γίνονταν κατά διαστήματα σταματούσαν με την αλλαγή της εκάστοτε κυβέρνησης.

Η εποχή του Κορωναϊού ήρθε να υπενθυμίσει την ανάγκη για εξ αποστάσεως παροχή υπηρεσιών. Στο πλαίσιο αυτό αποδείχθηκε πως όταν θέλει η κεντρική διοίκηση μπορεί να λειτουργήσει. Τρανή απόδειξη αυτού η δημιουργία ψηφιακών εφαρμογών μέσα σε χρόνο ρεκόρ.

Ωστόσο και εδώ θα πρέπει να λειτουργήσουμε σα σοβαρό κράτος και αυτή τη νέα προσπάθεια να την κάνουμε για μία φορά σωστά. Δυστυχώς, τα πρώιμα δείγματα δείχνουν ότι για άλλη μία φορά λειτουργούμε με λογικές περασμένων δεκαετιών.

Πρώτον: Το κρίσιμο ζήτημα της ασφάλειας

Όλες οι νέες εφαρμογές πιστοποιητικά – αιτήσεις – βεβαιώσεις κτλ εκδίδονται πλέον ηλεκτρονικά από πλατφόρμες οι οποίες έχουν κατασκευαστεί με κατάληξη gov.gr
Ο πολίτης επομένως από αύριο το πρωί συνηθίζει στη λογική ότι το οποιοδήποτε όνομα σελίδας τελειώνει με gov.grείναι στην πραγματικότητα σελίδα του Δημοσίου την οποία και μπορεί να εμπιστεύεται και φυσικά να εισέρχεται σε αυτή πληκτρολογώντας τους κωδικούς taxisπου διαθέτει.
Μέγα λάθος.Θα ζήσουμε στο μέλλον καταστάσεις κατά τις οποίες θα κυκλοφορούν διευθύνσεις με κατάληξη gov.grοι οποίες θα κάνουν ανακατεύθυνση σε άσχετα sitesστα οποία το ανυποψίαστο θύμα (και μη τεχνολογικά εξοικειωμένος) θα δίνει τους κωδικούς taxisσε κάθε λογής «απατεώνα».
Η είσοδος στην ψηφιακή εποχή απαιτεί και επιμόρφωση των χρηστών, στη συγκεκριμένη περίπτωση των πολιτών.

Δεύτερον: Ψηφιακή εποχή αλά Δημόσιο.

Ας δούμε δύο διαφορετικές ιστορίες:

Α. Μπαίνω στην πλατφόρμα, εισάγω τους κωδικούς μου και ζητάω ένα πιστοποιητικό, κάνω μία αίτηση κτλ. Η αίτηση αυτή που έγινε ηλεκτρονικά καταλήγει σε ένα δημόσιο υπάλληλο ο οποίος παραλαμβάνει την αίτηση, κάνει την διαδικασία της πρωτοκόλλησης, και την αποστέλλει ως εξερχόμενο (ψηφιακά) σε έναν άλλο δημόσιο υπάλληλο που είναι ο καθ’ ύλην αρμόδιος για την έκδοση του συγκεκριμένου πιστοποιητικού, ο οποίος αντίστοιχα κάνει τη διαδικασία της πρωτοκόλλησης, ετοιμάζει ο πιστοποιητικό, περνάει μία βόλτα (έστω ψηφιακά) από τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας του για έλεγχο και θεώρηση και εν συνεχεία του αποστέλλει ως εξερχόμενο στον αρχικό Δημόσιο Υπάλληλο, ο οποίος θα το στείλει στον πολίτη.
Αυτό δεν είναι ψηφιακή διακυβέρνηση. Αυτό είναι ο Δημόσιος Φορέας της δεκαετίας του 1990 στον οποίο θα προσθέσουμε απλώς μερικούς ακόμα μισθούς (τεχνικών και προϊσταμένων των τεχνικών) και επιδόματα ψηφιακής κατάρτισης.Δυστυχώς ακόμα και σήμερα οι περισσότερες πλατφόρμες λειτουργούν με αυτό το καθεστώς.

Β. Μπαίνω στην πλατφόρμα, εισάγω τους κωδικούς μου και ζητάω ένα πιστοποιητικό, μία αίτηση κτλ. Εφόσον όλα είναι ήδη μηχανογραφημένα χωρίς τη συμμετοχή κανενός υπαλλήλου τα δεδομένα μεταφέρονται σε φόρμα και αυτή αποστέλλεται στο χρήστη.
Αυτό είναι ψηφιακή διακυβέρνηση. Και για να φτάσουμε σε αυτό έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας.

Τρίτον: Ο καθένας από ένα domain.

Τις τελευταίες ημέρες παρατηρούμε ανακοινώσεις από τον κάθε Δήμαρχο, Υπουργό Υφυπουργό, Γενικό Γραμματέα κτλ οι οποίοι εγκαινιάζουν μία Υπηρεσία του Δημοσίου η οποία μπήκε στην ψηφιακή εποχή. Ο καθένας φτιάχνει από ένα δικό του site με την κατάληξη gov.gr και μετά βγάζει δελτίο τύπου για τα εύσημα.
Ο πολίτης πως θα ξέρει την κάθε διεύθυνση κάθε Υπουργού, κάθε Υφυπουργού, κάθε Δημάρχου κτλ;;;
Ή θα υπάρξει ένα κεντρικό siteτο οποίο θα αφορά όλο το Δημόσιο ή αλλιώς δεν έχει νόημα. Ήδη κυκλοφόρησαν δελτία τύπου με τη λίστα ( ;; ) όλων των διευθύνσεων για κάθε Υπηρεσία. Δε θα τρελάνουμε τον πολίτη. Ή όλα σε ένα site ή αλλιώς η ψηφιακή διακυβέρνηση πάει περίπατο.

Δικηγόρος Αθηνών*

Πηγή: dikastiko.gr