Γράφει ο Κωνσταντίνος Χ. Γώγος*

Οι Κυβερνήσεις την τελευταία δεκαετία στην Ελλάδα προσπάθησαν να ελέγξουν την αγορά σε κάποιες περιπτώσεις ενισχύοντας συγκεκριμένους επαγγελματικούς – επιστημονικούς κλάδους. Δυστυχώς, οι Δικηγόροι διαχρονικά ήταν εκτός αυτής της διαδικασίας, αντιθέτως αφαιρείται δικηγορική ύλη με κάθε νομοσχέδιο το οποίο ψηφίζεται από το 2009 έως και σήμερα.

Οι ένορκες βεβαιώσεις αποτέλεσαν ένα κομμάτι ύλης το οποίο γεννήθηκε διά της τροποποίησης του ΚΠολΔ και αποδόθηκε στους Συμβολαιογράφους, σε μία περίοδο που πράγματι ο κλάδος χρειαζόταν ενίσχυση λόγω της μείωσης των συμβολαίων. Ανεξάρτητα φυσικά αν αυτό αύξησε το κόστος πρόσβασης του πολίτη στη Δικαιοσύνη ή αν γέννησε πολλά πρακτικά ζητήματα για τους Δικηγόρους. Ωστόσο, απέδωσε έσοδα.

Με τoάρθρο 74 παρ. 6 του Ν. 4690/2020, η σημερινή Κυβέρνηση έρχεται έστω για περιορισμένο χρονικό διάστημα να αλλάξει το μοίρασμα της ύλης, αποδίδοντας για πρώτη φορά στους Δικηγόρους τις ένορκες βεβαιώσεις. Αντιλαμβάνομαι τις απόψεις που αναφέρουν ότι θα είναι δύσκολη η είσπραξη είναι όμως μία χρυσή ευκαιρία να αποδείξουμε:

Πρώτον, ότι μπορούμε να αναλάβουμε έργο γρήγορα και αποτελεσματικά.

Δεύτερον, ότι μπορούμε να αποφέρουμε έσοδα για το δημόσιο διά των γραμματίων.

Τρίτον, να επιβεβαιώσουμε τη φερεγγυότητα του Δικηγορικού Σώματος, επαναλαμβάνοντας το αυτονόητο, ότι η σφραγίδα του Δικηγόρου έχει αξία.

Και εκεί που ελπίζεις πως θα γίνει κάτι από τα ανωτέρω έρχεται ο ίδιος ο Δικηγορικός σύλλογος με την από 3/06/2020 ανακοίνωσή του να σου ορίσει τα όρια με τη μορφή οδηγιών.

Πρώτον: Δημιουργεί ένα δυσλειτουργικό σύστημα 5 βημάτων για μία απλή υπογραφή.

Δεύτερον: Θεωρεί ότι δεν έχεις άλλη δουλειά να κάνεις από το να πηγαινοφέρνεις ένορκες στα γραφεία του ΔΣΑ.

Τρίτον: Σε θεωρεί μόνιμα εν δυνάμει εγκληματία, αφού η απειλή πειθαρχικού στην ανακοίνωση αναφέρεται δύο φορές και μας υπενθυμίζει όλους το αυτεπάγγελτο της διαδικασίας.

Τέταρτον: Ακυρώνεται η σφραγίδα του Δικηγόρου από τον ίδιο το Δικηγορικό Σύλλογο.

Εν κατακλείδι, η ανακοίνωση αποδεικνύει τα αισθήματα κάποιων για τους μαχόμενους Δικηγόρους. Παράλληλα, βεβαιώνεται ότι κάποιοι δε γνωρίζουν τους ρυθμούς ζωής για να θέτουν πενθήμερες προθεσμίες. Και τέλος, το κύρος και η αξιοπρέπεια της σφραγίδας μας δε θα έπρεπε καν να είναι θέμα συζήτησης.

Υ.Γ.: Ο νομοθέτης δεν αναφέρει τίποτα από όσα εμείς οι ίδιοι επιβάλλαμε στον εαυτό μας.

Δικηγόρος Αθηνών*
Μέλος της Ένωσης Ποινικολόγων και Μαχόμενων Δικηγόρων

 

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο dikastiko.gr